Leszek Bakuła
Biografia
Leszek Bakuła urodził się 4 grudnia 1930 roku w Ostrołęce w robotniczej rodzinie Władysława i Rozalii z domu Knyżewskiej. Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim i filozofię – eksternistycznie u Leszka Kołakowskiego. Po studiach, mimo bardzo dobrych wyników, z powodu kontrowersyjnych poglądów, otrzymał pracę w małej wsi w Kielcach.
W 1958 przeniósł się do Ustki, ponieważ komunistyczne władze nie pozwoliły mu zamieszkać w większym mieście. Tutaj pełnił funkcję nauczyciela, łącząc ją z pracą polonisty w Technikum Mechanicznym oraz wykładami w Studium Nauczycielskim. Przez kilkanaście lat cenzura nie dopuszczała do druku jego książek; Wizna ukazała się dopiero po powstaniu Solidarności w 1981 roku. Bakuła założył Korespondencyjny Klub Młodych Pisarzy w Koszalinie i w Słupsku i do końca był ich przewodniczącym. Był też członkiem koszalińskiego Związku Literatów Polskich. Wydał razem pięć tomów poezji i sześć tomów prozy, a w dorobku miał także liczne publikacje w almanachach, encyklopediach i w prasie.
Żonaty z Krystyną z domu Markowską (od 1954), miał synów Kordiana i Bogusława, którzy zostali samodzielnymi pracownikami naukowymi w dziedzinie filologii polskiej.
Po długiej chorobie zmarł na raka w 1997 roku. Spoczął na starym cmentarzu komunalnym w Ustce.
1968: Leluje (poezje); 1971: Wydmuchrzyca (opowiadania); Czerwony bór (powieść); 1972: Połów horyzontu (poezje); 1974: Czarny bór (powieść); 1977: Biały bór (powieść); Kontrapunkt (poezje); 1981: Wizna (powieść); 1985: Ziemia i morze. Wybór wierszy; 1988: Wyśniło się (opowiadania).